Jak powstają boczki, rys. Maith, Bra-fitting.eu

Ostatnio coraz więcej szczupłych dziewczyn odchudza się i ćwiczy w zasadzie wyłącznie z powodu boczków.

Przyglądając im się z bliska doszłam do wniosku, że te boczki wcale nie są u nich skutkiem przytycia, a jedynie migracji.

Jak wiadomo ludzkie ciało jest plastyczne. Odpowiednio wpływając na nie ubraniem możemy doprowadzić nawet do przemieszczenia narządów wewnętrznych (nosząc gorsety).

W tej sytuacji przemieszczenie zaledwie tłuszczu nikogo nie powinno dziwić, szczególnie że przemieszczenie  samej tkanki tłuszczowej jest często spotykane w kontekście zmiany bielizny na prawidłowy rozmiar. To ta słynna migracja piersi. Wielokrotnie opisywały ją na podstawie własnych doświadczeń użytkowniczki Lobby Biuściastych (choćby tutaj czy tutaj) oraz Lobby Małobiuściastych (np. tutaj i tutaj).

Skąd zatem biorą się boczki?

Moja teoria jest taka: Bardzo wiele kobiet, niezależnie od rozmiaru, posiada boczki nie “od natury” a z powodu “boczkoprzyjaznych” ubrań. Noszą biodrówki i niskie majtki, gdzie pas wypada w biodrach. W ten sposób wypychają sobie część tłuszczu naturalnie siedzącego w biodrach do góry, tworząc osławione boczki. A potem  odchudzają się z zapałem lub biegną na siłownię czy inny aerobik, próbując pozbyć się tych jak myślą “oznak otyłości”.

Tak wiem, poniżej pewnego poziomu chudości już z niczego nie da się boczków wytworzyć, pytanie czy aż takie odchudzenie, u osoby naturalnie posiadającej nie boczki a zwykłe, zgrabne biodra, jest zdrowe.

Z drugiej strony istnieją też kobiety puszyste, które ich nie posiadają (jeśli jakimś cudem zdołały uniknąć deformowania swojej figury niepasującymi spodniami).

Przyjrzyjmy się problemowi z bliska. Przez ostatnie mniej więcej 10 lat modne były biodrówki. W Polsce “modne” oznacza niestety często “jedyne dostępne”. W efekcie były noszone masowo. A biodrówki mają to do siebie, że trzymają się tak naprawdę na pupie.

Należałoby zatem do nich posiadać figurę tancerki samby, czyli po prostu wystającą pupę, na której w praktyce te spodnie się zatrzymają. Przyjrzyjcie się Brazylijkom tańczącym podczas karnawału w Rio. One te ruchy “mają czym” wykonać. Tymczasem większość Polek tej cechy nie posiada. Szerokie biodra zdarzają się nawet często, wystająca pupa zaś jest rzadkością.

Co się dzieje, kiedy biodrówki założy kobieta nie posiadająca wystającej pupy?

Cóż, takie spodnie nie trzymają się na wcięciu w talii, ponieważ mają ją niżej. Oczywiście nikt nie powie, że chodzi o talię. Używa się tu słowa “pas”. Bo pas to w zasadzie miejsce zakończenia spodni, tam gdzie nosi się pasek, niezależne od figury osoby noszącej.  To że dawniej normą było noszenie paska w talii (utrzymując je dzięki kobiecej różnicy między talią a biodrami ) odeszło w mroki zapomnienia.

Na czymś  jednak trzeba te spodnie zatrzymać, żeby się nie zsunęły. Spodnie nie utrzymają się same z siebie na środku bioder. Można je zatem ścisnąć tam paskiem czy to niezależnym, czy to po prostu miejscem, w którym spodnie te mają pas.

Tak tworzy się dziura po biodrówkach. A nad nią co? Oczywiście boczki.

Do biodrówek rzecz jasna dodano nam również majtki z obniżonym stanem.

Przez ostatnią dekadę znalezienie majtek, których pas nie wypadałby na biodrach, graniczyło w naszym kraju z cudem.

Lata wcinania sobie ubrań w biodra, czyli w miejsce, gdzie u kobiet naturalnie bywa więcej tkanki tłuszczowej, w odróżnieniu od talii, wypchnęło wielu kobietom część tłuszczu umieszczonego w naturalnym dla niego miejscu, na górę, tworząc boczki.

Dawniej Polki nosiły spodnie lepiej dopasowane do częściej występujących u nas kobiecych kształtów. Tamte spodnie miały talię ponad biodrami (co pomagało ją podkreślać i utrwalać we właściwym miejscu) a poniżej miejsce na biodra.

Wtedy nie było też takiej “boczkowej histerii”.

Ostatnio spodnie z pasem powyżej bioder wracają do łask, razem z wyższymi majtkami. Co prawdopodobnie pomoże wielu osobom zlikwidować ten w dużej mierze fikcyjny  problem w sposób naturalny.

A osoby, które chciałyby wcześniej zadbać o właściwy do niego dystans, zachęcam do obejrzenia histerycznego skeczu Katarzyny Piaseckiej “Boczusie”.

Rebus, grafika Maith, Bra-fitting.eu

Jak powszechnie wiadomo, typ Jabłko wg Trinny i Sussanah, to kobieta o:

-brzuchu większym niż biust (duży brzuch przeważa tam nad resztą figury)

-średnim biuście

-dość płaskich pośladkach

-średnich nogach

U jabłek zatem to brzuch przeważa nad resztą.

Jednocześnie jabłko jest jedyną figurą, którą zwykle pokazuje się na osobach z nadwagą. Wprowadza to częsty błąd, że każda nadwaga = jabłko. A to największa bzdura, jaką można sobie wyobrazić.

Prawda jest taka, że gruszka będzie tyła raczej w biodrach, klepsydrze i tak zostanie wyraźna talia, rożkowi szerokie ramiona, a lizak utyje w biuście bardziej niż gdzieindziej. Nie tracimy głównych cech swoich figur. Tylko zyskujemy dodatkowo fałdki, brzuszki i generalnie jesteśmy obszerniejsze. Ale przewaga jednej części ciała nad drugą nam zostaje. Byłoby wspaniale pokazać wszystkie typowe figury w wersjach szczupłych, grubszych, wyższych i niższych. Ten aspekt dostrzegł Bradley Bayou, który w swojej książce każdy z typów figury mnożył przez 3 opcje wzrostu i 4 opcje tuszy. Niestety samych typów figury rozpoznał ledwie 4, co jest bardzo słabym wynikiem. Jednak studiując jego propozycje widać wyraźnie, że stałe elementy figury pozostają niezależne od tego, czy kobieta w takim kształcie jest niska, wysoka, szczupła czy z nadwagą. BB oczywiście dostosowuje im sposób ubierania do wzrostu i wagi, ale nie tracąc nigdy z oczu cech podstawowych.

Wróćmy jednak do problemu, na który chcę zwrócić uwagę. Przykro mi to pisać, ale wygląda, że guru stylizacji Trinny i Susannah, po przyjechaniu do Polski, poszły na łatwiznę. Nie mogąc być może znaleźć wśród publiczności chętnego do współpracy prawdziwego jabłka, wykorzystały typ “lizak, który utył”. A to nie to samo.

Przypomnijmy niezorientowanym, że lizak, to figura, w której duże piersi przeważają nad węższą resztą. Lizak może utyć wszędzie, tylko zawsze jakoś więcej utyje w biuście i w efekcie cały czas to biust będzie u niego przeważał.

Sama stylizacja wyszła słynnemu duetowi pięknie, ponieważ do takiego lizaka z nadwagą pasowała. Jednak przy prawdziwym jabłku efekt nie będzie już tak spektakularny. Wystarczyło podkreślić, jaką ta pani ma naprawdę figurę. I wyjaśnić, że również części jabłek ten pomysł może pasować. Niestety tego nie zrobiono.

Na skutki uboczne takiego uproszczenia, na potrzeby jednego pokazu, nie trzeba było niestety długo czekać. Już wkrótce zaczęłam czytać, że najbardziej klasyczny lizak, czyli Kasia Figura, niby jest jabłkiem. A chyba każdy z nas wybudzony w środku nocy pytaniem, co przeważa w figurze Kasi Figury odpowie “biust” i pójdzie spać dalej.

Tutaj – że też autorce ręka nie drgnęła, kiedy opisując typ jabłko hasłem “średni biust” jako przykład podała bodaj najbardziej biuściastą polską aktorkę.

Tutaj - autorka na wszelki wypadek w ogóle pominęła ten nieistotny szczegół figury pani Kasi (kto by się tam u niej dużego biustu dopatrzył) dlatego ilustrując swój przykład Kasią Figurą pisze dzielnie “Ten typ sylwetki charakteryzują krągłe biodra, brak wcięcia w talii, duży brzuch i smukłe nogi.” A biust? Gdzie biust? Jak można było po zasugerowaniu, że problemem jabłka są zaburzone proporcje ciała (na korzyść brzucha) podać przykład osoby, w której proporcjach przeważa element totalnie tu pominięty (biust)? Pomijam już fakt, że pani Kasia, jako typowy lizak posiada też dość szczupłe biodra, nie zaś, jak w opisie, krągłe. Przecież to jest tak nielogiczne, że cały wpis traci sens. Równie dobrze można tekst o Chinach zilustrować mapą Japonii.

Takie są właśnie skutki uproszczeń na pokazach edukacyjnych. Warto zdawać sobie z tego sprawę, żeby nie przeczytać gdzieś kiedyś, że inne klasyczne lizaki, jak Pamela Anderson, czy Dolly Parton, to jabłka. Albo nawet gruszki.

Owszem prawda jest taka, że większość kobiet ląduje gdzieś pomiędzy proponowanymi figurami i może warto zacząć to uczciwie podkreślać. Dlatego można było powiedzieć, że pani z pokazu tak naprawdę jest lizakiem, ale przez nadwagę przesunęła się trochę w stronę jabłek, czyli znalazła się pomiędzy dwiema figurami, dlatego można na jej przykładzie pokazać coś, co jabłkom też będzie mogło częściowo pasować.